Gdzieś dogasa cicho dzień, sen ogarnia ludzi już

Czarownice knują coś, dzieci jeszcze nie wiedzą nic

Gdzieś szalony sabat trwa w imię szczytnych ideałów

Świat okrywa lepka mgła różnych kłamstw i komunałów

Dzieci znów niegrzeczne są, więc zabrano im zabawki

Czarownice cieszą się, wymyślają nowe bajki

Czarownice bezwstydnice, każą dzieciom wcześnie spać

Przekopują piaskownice, w piłkę też nie wolno grać

Dzieci nie są takie głupie, sabat już nie straszny im

Trochę sobie popłakały, na podwórku robią szum

Dzieci nie da się oszukać, czarownice boją się

Co ma pływać nie utonie, czarownice znikną gdzieś






















Nie jesteś, niestety, wolny od łez

W twej głowie zmęczonej zepsuło się coś

Nie mogę ci pomoc, choć bardzo tego chcę

Dryfujesz po morzu, na imię mu lęk

W czterech ścianach własnych marzeń

Dopadnie cię śmierć

Nie jesteś, niestety, wolny od łez

W twym ciele spalonym czai się śmierć

Zabiłeś swe dziecko i masz do życia żal

Twoje szklane oczy przerażają mnie

W czterech ścianach własnych marzeń

Dopadnie cię śmierć...