Nie jesteś, niestety, wolny od łez

W twej głowie zmęczonej zepsuło się coś

Nie mogę ci pomoc, choć bardzo tego chcę

Dryfujesz po morzu, na imię mu lęk

W czterech ścianach własnych marzeń

Dopadnie cię śmierć

Nie jesteś, niestety, wolny od łez

W twym ciele spalonym czai się śmierć

Zabiłeś swe dziecko i masz do życia żal

Twoje szklane oczy przerażają mnie

W czterech ścianach własnych marzeń

Dopadnie cię śmierć...






















Kiedy wszystko się wyda stracone

Gdy w zwątpieniu do reszty utonę

Zabiorę was wszystkich na stronę

I powiem wam o co mi szło



Kiedy stracę nadzieję

Kiedy zbiorę nie to co sieje

Gdy złość mnie jak potok zaleje

Powiem o co mi szło



Mózgi oklapłe jak dynie

Serca wyblakłe jak piach

Ludzie nadęci jak dynie

I nie chce być jednym z nich



Mózgi oklapłe jak dynie...



Kiedy przyjdzie wszystkiego się wyrzec

Kiedy klęska już będzie najbliżej

Kiedy dni będę spędzał na wyrze

Cóż, ktoś tak chciał - on, to dał



Wtedy bramę przed wami otworzę

I nie kluczem to zrobię lecz nożem

Do kieszeni z powrotem go włożę

I powiem o co szła gra



Mózgi oklapłe jak dynie...